فلزیاب پالسی فلزجو - FelezJoo PI

درود به مهندس حمید گرامی و آقا مجتبی و دیگر اساتید فلزجو.در مورد فلزیاب پالسی بنده آزمایشاتی انجام دادم و باعث افزایش عمق کاوش قویتری شد که با شما درمیان می گذارم شاید که به افزایش عمق کاوش مدار فلزجو هم کمک کند.بنده به جای ۱۲ ولت در مدار گری از ولتاژ ۱۶ ولت استفاده کردم که حدود بیست درصد به عمق کاوش اضافه کرد.علت اینکه از مدار ساده و آنالوگ گری برای آزمایش استفاده می کنم این است که با اسکوپ زمان نمونه گیری از موج برگشتی میرا شونده را می توانم ببینم و از هر قسمت که لازم باشد و به هر مدت زمان لازم باشد نمونه بگیرم.زیرا که اثر بار گذاری مدار سوییچ نمونه گیر(2N3819)بر روی موج بازگشتی میراشونده به صورت کاهش دامنه قابل مشاهده هست.حالا قصد دارم این افزایش ولتاژ تغذیه را بر روی مدار خوب فلزجو هم آزمایش کنم.مانند ماینر 4 که از ولتاژ 18 ولت استفاده کرده، و باعث عبور جریان زیادتر از سیم پیچ لوپ می شود و احتمالا باعث افزایش بیشتر در عمق کاوش می شود.البته به مدار ماینر ایرادی وارد هست که از IGBT به عنوان سوییچ کویل استفاده کرده که باعث کندی زمانهای خاموشی سوییچ می شود و اثر افزایش ولتاژ تغذیه را از بین می برد.به هر حال هدف بنده از طرح این مساله این است که اساتید نظر دهند و آزمایش کنند که آیا با عبور جریان بیشتر از کویل در پی افزایش ولتاژ تغذیه کویل آیا به نتایج خیلی بهتری می رسیم یا نه؟؟؟؟زمان خاموشی سوییچ(عمدتا) ماسفت از BJT و IGBT خیلی کوتاهتر است که بایستی روی این مساله کار کنیم تا فلزیاب پالسی را قویتر کنیم.مساله دیگر سنس ضعیفتر فلزات غیر مغناطیسی مانند آلومینیوم نسبت به فلزات آهنی است.برای این مساله هم بنده به انجام فرکانس گیری از موج بازگشتی معتقد هستم.مدارات کنونی که بنده دیده ام همه از دامنه موج بازگشتی میراشونده نمونه و انتگرال می گیرند.استفاده از اشمیت تریگر سرعت بالا برای سنجش فرکانس توسط میکوکنترلر راهی است که بنده پیشنهاد می کنم.چون فرکانس طبیعی موج بازگشتی میراشونده حدود ۲۵۰ کیلوهرتز (برای کویل های حدود ۴۰۰ میکروهانری) تا۴۵۰ کیلوهرتز (برای کویلهای حدود ۸۰۰ میکروهانری) است و فرکانس در باندLF قرار دارند،پس به راحتی توسط میکرو( با واسته 74LS132 یا هر تبدیل کننده سینوسی به مربعی) قابل خواندن هست.از اساتید خواهشمندم که عرایض بنده را نقد کنند و درصورت امکان به آزمایش ببرند تا جواب برای سوالات دیگران که در ذهن دارند باشد.

به فلزجو خوش اومدین.
در مورد اثر افزایش ولتاژ فرمایش شما صحیح هست ولی در عمل افزایش برد کاربردی و واقعی وجود نخواهد داشت! در فلزیاب هایی مثل TL12000 که ولتاژ بیشتر هست باید مقاومت کویل رو بیشتر در نظر گرفت و در فلزجو باید این مقاومت کمتر باشه کما اینکه در فلزیاب های سری GPX که ولتاژ از این هم پایین تر هست مقاومت کویل حتی حدود 0.5 اهم در نظر گرفته میشه! در واقع به واسطه تنظیم ولتاژ پالس و مقاومت کویل میزان جریان مشخصی برای عبور از کویل در نظر گرفته میشه تا بالانس بین قدرت و ثبات حفظ بشه. وگرنه از نظر برد عملی فرقی ندارن. پیشنهاد هم میکنم اگر قصد مطالعه و تست روی این موضوعات رو دارین فقط سر زمین تست بگیرین! تقریبا همه فلزیابهای موجود روی اکثر زمینها برد نهایی توام با ثبات مشابه هم دارن. ما در همین مدار فلزجو بصورت عمومی درجه حساسیت 12 رو توصیه میکنیم در صورتیکه درجه حساسیت نهایی 20 هست. یا در مورد عرض پالس هم بیشتر از 180 رو توصیه نمیکنیم چون ثبات رو پایین میاره بدون اینکه افزایش برد محسوسی داشته باشه. اینها بدلیل طراحی فلزیاب نیست بلکه بخاطر اثر زمین هست که یکی از مهم ترین موضوعات در کاوش با انواع دستگاهها از جمله فلزیاب تلقی میشه. پس رسیدن به بردهای آنچنانی صرفا در تست هوایی اصلا ملاک نیست. در مورد رنج فرکانس موثر هم چه در مورد فلزیاب پالسی و چه وی ال اف غیر ریز زن نباید بیشتر از 20 کیلوهرتز رو در نظر گرفت. در واقع تا نهایت 10 کیلو هرتز برای برد حداکثری و حتی تفکیک کفایت میکنه. در نظر گرفتن رنج فرکانس بالاتر فقط بدرد سنس اهداف کوچکتر از سکه و در عمق کم میخوره و ثبات فلزیاب روی زمین رو پایین میاره و حتی برد برای اهداف بزرگ عمیق کمتر میشه.
کلا هم در مورد این مدل دستگاه ها خیلی روی دانش و تکنیکهای صرفا الکترونیکی سرمایه گذاری نکنین! ما کم نداریم کسانی که در سطح دکترا و استادی الکترونیک هستن ولی حتی نمیتونن یک فلزیاب ساده و کاربردی طراحی کنن! فلزیاب هم دانش خاص خودش رو نیاز داره و هم تجربه میدانی که بخصوص سر زمین حاصل میشه. هر چند همه اینها در نهایت علمی هستن ولی کلیت موضوع در مهندسی الکترونیک خلاصه نمیشه.